ΠΡΟΣΩΠΑ, ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΡΦΟΥ

Μια άλλη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Λεμεσό (29-10-1999) και στη Λευκωσία (29-1-2000) ήταν η έκθεση φωτογραφίας με τον τίτλο "ΠΡΟΣΩΠΑ-ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ-ΘΥΜΗΣΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΟΡΦΟΥ". Η έκθεση είχε αρκετή επιτυχία , όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, αφού δεν είχαν ανοίξει μέχρι τότε τα "σύνορα" και η επιθυμία για ο,τιδήποτε μορφίτικο ήταν ακόμα πολύ έντονη.

ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ "100 Χρόνια από τη γέννησή του"

Ο Λουκής Ακρίτας γεννήθηκε στη Μόρφου το 1909 και από το 1930 έζησε στην Αθήνα. Ασχολήθηκε με την πολιτική, τη δημοσιογραφία. 'Εγραψε έργα πεζογραφίας (Ο κάμπος, οι Αρματωμένοι ,Νέος με καλάς συστάσεις) και θεατρικά (Όμηροι,Θεοδώρα). Ως υφυπουργός Παιδείας πρωτοστάτησε στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1964.Πέθανε το 1965.

Παραθέτουμε την πρόσκληση και ένα δημοσίευμα εφημερίδας από παλαιότερο αφιέρωμα στη μνήμη του.

ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΠΡΑΤΣΗ

Ο Πολύκαρπος Πρατσής, ο δόκιμος αξιωματικός του 251 Τάγματος Πεζικού που έγραψε ιστορία με τον ηρωισμό του, στη Μόρφου, όπου γεννήθηκε (πάνω) και στην Κερύνεια, όπου έπεσε ηρωικά μαχόμενος (κάτω)

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΜΟΡΦΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ ΜΕ ΤΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΑΝΤΑ ΤΟΥ ΗΡΩΑ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ ΠΡΑΤΣΗ, ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ (10/10/2009)

Πολύκαρπος Πρατσής, ο ήρωας της Μόρφου

Ο Δόκιμος Αξιωματικός που φύλαγε πάντοτε Θερμοπύλες

ΤΟΥ ΦΡΙΞΟΥ ΔΑΛΙΤΗ

Οτ ελευταίος αξιωματικός που έδωσε τη μάχη. Ο ήρωας που φύλαγε τις προδομένες Θερμοπύλες μέχρι την τελευταία πνοή της ζωής του. Παρέμεινε εκεί, προστάτης της πατρίδας και των στρατιωτών του. Χάθηκε μέσα στον όλεθρο και την καταστροφή, παραμένοντας αλύγιστος. Πολύκαρπος Πρατσής, ο Δόκιμος Αξιωματικός του 251 Τάγματος Πεζικού που έγραψε τη δική του σελίδα στην κυπριακή ιστορία κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, βρισκόταν μέχρι τον Ιούλιο του 2007 στον κατάλογο των αγνοουμένων, όταν τα οστά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στο Καζάφανι, μέσα στο πλαίσιο των εργασιών της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων. Τιμής ένεκεν η Πολιτεία, του έδωσε το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Ο Πολύκαρπος Πρατσής από τη Μόρφου, αποτελεί μιαν από τις αφανείς ηρωικές μορφές που μέσα σε εκείνες τις δύσκολες μέρες, ύψωσε το ανάστημα του απέναντι στους εισβολείς. Ήταν μόλις 19 χρονών… Η τουρκική εισβολή βρίσκει τον Πολύκαρπο Πρατσή να υπηρετεί τη θητεία του ως Δόκιμος Αξιωματικός στο 251 Τάγμα Πεζικού που έδρευε στην Κερύνεια. Όπως θυμάται η αδελφή του Τούλα, ο Πολύκαρπος αγαπούσε ιδιαίτερα την πόλη της Κερύνειας και τη θάλασσα και δεν ήθελε να μετακινηθεί από εκεί. Την επομένη της εισβολής, στις 21 Ιουλίου, ο Πολύκαρπος επικοινωνεί τηλεφωνικά με την οικογένεια του, ζητώντας να μάθει αν είναι όλοι καλά. «Λίγο πριν το μεσημέρι χτύπησε το τηλέφωνο και απάντησα εγώ», θυμάται η κ. Τούλα. «Ήταν ο Πολύκαρπος και στο άκουσμα της φωνής του, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση ήταν η χαρά μου που διαπίστωνα ότι ήταν καλά μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ήταν ταραγμένος και ήθελε να μάθει για τον αδελφό του, τα ξαδέλφια του και εμάς αν ήμασταν καλά. Ήταν πάρα πολύ βιαστικός, μα πρόλαβα και του ζήτησα τον αριθμό του τηλεφώνου που μας πήρε», διηγείται η κ. Τούλα. Την επομένη, η αδελφή και η μάνα του ήρωα κάθονταν από το πρωί μπροστά από το τηλέφωνο, περιμένοντας να ακούσουν ένα μήνυμα από τον Πολύκαρπο. «Λίγο πριν το μεσημέρι, αφού δεν άντεχα άλλο, πήρα τηλέφωνο στον αριθμό που μου έδωσε την προηγούμενη μέρα. Απάντησε κάποιος άλλος στρατιώτης και ζήτησα τον αδελφό μου, που ήρθε στο τηλέφωνο ταραγμένος και πάρα πολύ βιαστικός. Με ρώτησε για εμάς και ήταν πολύ ανήσυχος, περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατούσε στην περιοχή. Μου είπε ότι ο ουρανός ήταν γεμάτος καπνούς από τους βομβαρδισμούς, έπεφταν αλεξιπτωτιστές από παντού και τους έβαζαν από παντού. Τον ρώτησα αν έφαγαν τίποτε και μου είπε ότι είχε βρει μια κονσέρβα σε ένα σπίτι εγκαταλελειμμένο που είχαν μπει και την μοίρασε στους στρατιώτες του. Εγώ και η μητέρα μου, τον παρακαλούσαμε να φύγει γιατί ήταν όλα προδομένα, αλλά αυτός δεν μας άφηνε να μιλήσουμε. Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που μίλησα μαζί του. «Ήταν πολύ θαρραλέο παιδί, δεν δείλιαζε και όπως μάθαμε από συμπολεμιστές του, αγωνιζόταν μέχρι την τελευταία στιγμή. Ήταν ο τελευταίος αξιωματικός που έμεινε στην Κερύνεια».

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Ο ΔΗΜΟΣ Μόρφου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Μέρες Μνήμης Μόρφου», πραγματοποιεί σήμερα Σάββατο στις 5 μ.μ. στη λεωφόρο Ηρώων στην Έγκωμη παρά τον Τύμβο Μακεδονίτισσας, τελετή αποκαλυπτηρίων του ανδριάντα του ήρωα Πολύκαρπου Πρατσή.

«Μας έσωσε τη ζωή…»

ΧΑΡΗ στην αυτοθυσία και τον ηρωισμό του Πολύκαρπου Πρατσή, κάποιοι άνθρωποι σήμερα ζουν και αφηγούνται τον τρόπο με τον οποίο τους έσωσε από πυρά της τουρκικής αεροπορίας.

Ο βουλευτής του ΑΚΕΛ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων, Αριστοφάνης Γεωργίου, γνωστός με τον Πολύκαρπο από τα μαθητικά τους χρόνια, έμελλε να τον συναντήσει ξανά εκείνες τις δύσκολες μέρες. «Υπηρετούσα στον 120 Λόχο Βαρέων Όπλων», αναφέρει ο κ. Γεωργίου, «και κατά το μεσημέρι της 20ής Ιουλίου πήραμε διαταγή να κινηθούμε μέσω Κλεπίνης προς Κερύνεια για να βρούμε τα τουρκικά άρματα και να τα χτυπήσουμε. Όταν εισήλθαμε στην Κερύνεια, μας αντελήφθηκε η τουρκική αεροπορία και δεχθήκαμε την επίθεση ακριβώς έξω από το στρατόπεδο που υπηρετούσε ο Πολύκαρπος. Σε κάποια στιγμή, βλέπαμε τη γραμμή που δημιουργείτο από το μυδραλιοβολισμό του αεροπλάνου να έρχεται κατευθείαν πάνω στο λαντ ρόβερ και θα το χτυπούσε μοιράζοντάς το στα δύο. Δευτερόλεπτα πριν μας χτυπήσει, το αεροπλάνο αναγκάστηκε να κάνει στροφή προς τα πάνω και να φύγει. Ο λόγος ήταν γιατί οι δυνάμεις που ήταν μέσα στο στρατόπεδο έβαλαν εναντίον του. Αμέσως μετά την απαλλαγή από την τουρκική αεροπορία, μπήκαμε στο στρατόπεδο και εκεί είδα ποιος ηγείτο της ομάδας που χτύπησε το αεροπλάνο. Δεν ήταν άλλος από τον Πολύκαρπο, ο οποίος ήταν στο στρατόπεδο με άλλους 3-4 στρατιώτες και οι οποίοι με κίνδυνο της ζωής τους, έβαλλαν κατά του αεροπλάνου».Ο Πολύκαρπος ήταν η ψυχή του στρατοπέδου, όπως θυμάται, αφού αυτός οργάνωνε τα πάντα.

«Έμεινε να μας καλύψει»

Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣτου 251 Τάγματος Πεζικού Βίκτωρας Χατζηστυλλής, ήταν ο άνθρωπος που είδε για τελευταία φορά τον Πολύκαρπο Πρατσή. Η μαρτυρία του επιβεβαιώνει την ηρωική μορφή του νεαρού δόκιμου αξιωματικού. «Ήταν ένα εξαιρετικό παιδί», αναφέρει ο κ. Χατζηστυλλής και αφηγείται τις τελευταίες δύσκολες στιγμές που πέρασαν μαζί. «Τη Δευτέρα (22 Ιουλίου) ακούσαμε άρματα να έρχονται προς το λόχο μας», συνεχίζει. «Γύρω στο μεσημέρι, σταμάτησαν τα άρματα μπροστά από το λόχο μας λίγο έξω από την Κερύνεια και άρχισαν να βάζουν εναντίον μας. Εγώ με τον Πόλυ και ακόμα δύο εφέδρους ήμασταν στα χαρακώματα. Με το που μπήκε ο πρώτος Τούρκος στρατιώτης μέσα στο λόχο, πήγα να του βάλω με το μαρτίνι, αλλά ο Πόλυς με απέτρεψε, γιατί οι δύο έφεδροι δεν είχαν όπλο και με το που θα πυροβολούσα, θα εντόπιζαν τις θέσεις μας και θα μας σκότωναν σίγουρα. Μας είπε να φύγουμε πίσω από τα χαρακώματα. Φύγαμε έρποντας πάνω από την Κερύνεια και φτάσαμε στο δρόμο Λευκωσίας- Κερύνειας. Σταματήσαμε στο πρώτο σπίτι που βρήκαμε και κοιτάξαμε προς Κερύνεια. Είδαμε ότι υπήρχαν αρκετοί οπλισμένοι στρατιώτες που έρχονταν από το δρόμο. Από την άλλη πλευρά υπήρχαν τανκς σταματημένα. Εμείς έπρεπε να διασχίσουμε το δρόμο. Λέει μου ο Πόλυς, θα περάσουμε ένας- ένας απέναντι και να περάσεις εσύ πρώτος. Έτρεξα 60-100 μέτρα, περνώντας απέναντι και κρύφτηκα πίσω από κάτι ελιές. Όταν γύρισα πίσω, κανείς δεν ήταν εκεί…». Κανένας από τους υπόλοιπους δεν τον ακολούθησε. Το τι έγινε μετά, κανείς δεν ξέρει ακριβώς. Ίσως να είδαν κάποιο κίνδυνο και να επέστρεψαν πίσω. Ίσως, ίσως…

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ "ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΜΟΡΦΟΥ"

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ στις εκδηλώσεις "ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΟΥ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ ΜΟΡΦΟΥ" που οργανώνει ο ΔΗΜΟΣ ΜΟΡΦΟΥ από τις 5 -12 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009 και καλούμε όλα τα μέλη μας αλλά και όλους τους Μορφίτες και μη Μορφίτες να πάρουν μέρος στις εκδηλώσεις .Εδώ δημοσιεύουμε υλικό από προηγούμενες εκδηλώσεις:

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΟΜΙΛΟΥ - ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ

Ποικίλες οι εθελοντικές δραστηριότητες του Ομίλου μας. Εδώ μπορείτε να δείτε δύο φωτογραφίες κατά τη διάρκεια μιας από τις αιμοδοσίες, που ο Όμιλός μας οργανώνει κάθε χρόνο στη Λεμεσό.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ

Παραθέτουμε τα εξώφυλλα των δύο βιβλίων που εξέδωσε ο Όμιλος μας (τα οποία μπορείτε να μας παραγγείλετε), καθώς και τα εξώφυλλα κάποιων περιοδικών εντύπων

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ, Α΄ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΧΟΡΩΔΙΑ-ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

Η χορωδία του Ομίλου με μαέστρο την Αγαθούλα Μιχαηλίδου

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ 2003-ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2003

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΟΜΙΛΟΥ:

Θα προσπαθήσουμε κατά περιόδους να αναρτήσουμε όσο γίνεται περισσότερο υλικό από το πλούσιο και ποικίλο έργο που έχει παρουσιάσει ο Όμιλός μας στα 15 χρόνια της λειτουργίας του.

Ο Πολιτιστικός Όμιλος Μόρφου πραγματοποίησε από τις 15 Αυγούστου μέχρι και τις 23 Αυγούστου 2003 σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων σε τρεις περιοχές της Ελλάδας καθώς και επισκέψεις – προσκυνήματα σε αρχαιολογικούς , ιστορικούς και θρησκευτικούς χώρους . Παράλληλα κατά την επίσκεψή του στο Δίστομο έγινε η πρώτη φάση της αδελφοποίησης με τον Πολιτισμικό Όμιλο Διστόμου .Στην αποστολή μετείχαν 53 άτομα - μέλη της χορωδίας , του χορευτικού και του διοικητικού συμβουλίου του Ομίλου .

Πρώτος σταθμός μας στις 16 Αυγούστου ήταν η ιστορική και η συγγενική με τη Μόρφου , Σπάρτη . Τα αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν ότι οι πρώτοι Έλληνες άποικοι που εγκαταστάθηκαν στη Μόρφου ήταν Λάκωνες και η θεά τους , η θεά της ομορφιάς , λεγόταν Μορφώ . Το πρωί η αποστολή πραγματοποίησε επίσκεψη στο βυζαντινό Μυστρά , όπου εντυπωσιάστηκε από την ίδια την υποβλητικότητα του χώρου , τα τείχη και τις πάμπολλες χριστιανικές εκκλησίες , που διασώζονται μέχρι σήμερα , ενώ το βράδυ έτυχε πολύ θερμής υποδοχής από τα μέλη του Συλλόγου Γυναικών Στεφανιάς της Λακωνίας με τον οποίο ο Όμιλος μας είναι αδελφοποιημένος από το 1999 . Μεγάλη συγκίνηση μας προκάλεσαν οι κυπριακές σημαίες που κοσμούσαν τα τραπέζια της πλατείας, καθώς και η ομιλία της προέδρου του Συλλόγου Γυναικών , κ. Πετροπουλάκη . Στο πλούσιο δείπνο που μας παράθεσαν στην πλατεία του χωριού παρευρέθησαν και οι αρχές του τόπου ενώ η βραδιά έκλεισε με ανταλλαγές αναμνηστικών δώρων , με τραγούδια και χορούς από όλους τους παρευρισκομένους . Θα ήταν παράλειψη , αν δεν αναφέραμε ότι ο Σύλλογος Γυναικών Στεφανιάς προσέφερε χρήματα στο ταμείο ανέγερσης Μνημείου Πεσόντων και Αγνοουμένων , που θα στήσει ο Όμιλός μας στον Αστρομερίτη .

Την επομένη μέρα το πρωί ,17 Αυγούστου , οι πιο πολλοί επισκέπτονται το Γύθειο , το επίνειο της Σπάρτης , ενώ μερικά μέλη μας που δεν έχουν γνωρίσει τη Μονεμβασία , την προτιμούν, για να περπατήσουν στα γραφικά σπιτάκια και στα στενά δρομάκια της . Το βράδυ δίνεται η πρώτη μουσικοθεατρική παράσταση από τον Όμιλο μας στη μεγάλη πλατεία του δήμου της Σκάλας Λακωνίας.

Οι αρχές της πόλης με επικεφαλής το Δήμαρχο της κ. Μαστρογιαννάκο και τα πλήθη του κόσμου , που κατακλύζουν την πλατεία , γνωρίζουν από κοντά τα ήθη και τα έθιμα ενός κυπριακού παραδοσιακού γάμου και εντυπωσιάζονται από τα κυπριακά τραγούδια , τους χορούς και τα κυπριακά ποτά και εδέσματα (ζιβανία , λουκούμια , σουσιούκκος , σταφίδα κτλ ) , που τους προσφέρονται κατά τη διάρκεια του διαλείμματος . Η βραδιά θα κλείσει με δείπνο που παρέθεσε στην αποστολή μας ο δήμος της Σκάλας και οι δεσμοί φιλίας και γνωριμίας ισχυροποιούνται με την κουβέντα , το χορό και το τραγούδι .

Τη Δευτέρα , 18 Αυγούστου , αφήνουμε την όμορφη Σπάρτη με ανάμεικτα συναισθήματα και
οδηγούμαστε με λεωφορείο μέσω Τρίπολης και Ολυμπίας , όπου πραγματοποιήσαμε σύντομη ξενάγηση , για την Κυλλήνη , όπου μας περίμενε το φέρρυ μπόουτ , για να μας μεταφέρει στο καταπράσινο νησί της Κεφαλλονιάς. Φτάνοντας στο λιμανάκι του Πόρου μας περίμενε το λεωφορείο που θα μας μετέφερε σε μία ώρα περίπου στην κοινότητα των Φαρακλάτων , λίγο έξω από την πρωτεύουσα του νησιού , το Αργοστόλι. Εδώ μας υποδέχτηκαν τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου «Τα Κυκλώπεια Τείχη ». Μετά τη θερμή υποδοχή και την τακτοποίησή μας σε χώρους του δημοτικού σχολείου της κοινότητας , παρακαθίσαμε σε δείπνο – γνωριμία που δόθηκε στη μπροστινή αυλή του ανακαινισμένου και παραδοσιακού οικήματός τους . Και αυτή η βραδιά έκλεισε , παρά τη μεγάλη κούραση της μέρας , με τοπικούς αλλά και κοινούς χορούς και τραγούδια .

Την Τρίτη το πρωί , 19 Αυγούστου , γίνεται η ξενάγηση στο Αργοστόλι και επισκεπτόμαστε το αρχαιολογικό μουσείο , την Κοργιαλένειο βιβλιοθήκη με το ιστορικό και λαογραφικό μουσείο , τη γέφυρα του Δράπανου , το Λιθόστρωτο με τα καταστήματα κτλ . Το βράδυ δίνεται από τα μέλη του συλλόγου μας η δεύτερη μουσικοθεατρική με την αναπαράσταση του κυπριακού γάμου στο οίκημα του τοπικού συλλόγου . Παρευρίσκεται ο αντιδήμαρχος Αργοστολίου , ο πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου και αρκετοί κάτοικοι των Φαρακλάτων και των γύρω περιοχών . Και εδώ ο κόσμος εντυπωσιάζεται από τα κυπριακά τραγούδια και τους χορούς ενώ άφθονο γέλιο προκαλούν τα θεατρικά δρώμενα στο Β΄ μέρος με θέμα « Το προξενιό » και τη « Γιορτή της Μαρικκούς ». Μετά την παράσταση τα μέλη της αποστολής παρακάθισαν σε δείπνο που τους παράθεσε ο τοπικός σύλλογος και διασκέδασαν από κοινού με χορούς και τραγούδια μέχρι πρωίας.

Το πρωινό της Τετάρτης, 20 Αυγούστου , μας βρίσκει στο λεωφορείο να κάνουμε το γύρο του νησιού , για να γνωρίσουμε και τα υπόλοιπα μέρη της Κεφαλλονιάς . Πρώτος μας σταθμός μετά από μια θαυμάσια διαδρομή το εντυπωσιακό σπήλαιο της Δρογκαράτης . Ακολουθεί διπλή προσπάθεια, για να επισκεφτούμε τη μοναδική στο είδος της λίμνη της Μελισσάνης , αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα λόγω της μεγάλης κοσμοσυρροής που παρατηρείτο . Το μεσημέρι γευματίζουμε στα ταβερνάκια του όμορφου κόλπου της Αγίας Ευφημίας . Μετά το γεύμα παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής ακολουθώντας αντίθετη διαδρομή , πηγαίνοντας προς τα δυτικά του νησιού . Εδώ μας προκαλούν εντύπωση τόσο τα πολύ ψηλά και απόκρημνα βουνά του νησιού κατά μήκος της θάλασσας , που κοσμούνται με πανύψηλα πεύκα που είναι κάθετα με τα βράχια όσο και οι εντυπωσιακοί κολπίσκοι που συναντούμε κατά μήκος των ακτών , με κυριότερο τον κόλπο Μύρτου . Το βράδυ μας βρίσκει στο Λιθόστρωτο για βόλτα και παρακολούθηση μιας από τις πολλές χορωδίες του Αργοστολίου ενώ με την επιστροφή μας στα Φαρακλάτα δίνεται το αποχαιρετιστήριο δείπνο . Εδώ αφθονούν παράλληλα με τους χορούς και τα τραγούδια και οι συγκινήσεις ενώ τα έντονα συναισθήματα της βραδιάς ακολουθούν οι υποσχέσεις για σύντομη αντάμωση στην Κύπρο.

Την Πέμπτη , 21 Αυγούστου , βρισκόμαστε από τις 6 π.μ. στο πόδι , για να μπορέσουμε να φτάσουμε με τη χρήση ενός φέρρυ μπόουτ και την αλλαγή τριών λεωφορείων στον τελευταίο προορισμό μας , που ήταν το Δίστομο της Βοιωτίας . Έτσι με λεωφορείο από τα Φαρακλάτα οδηγούμαστε στα βόρεια του νησιού και συγκεκριμένα στο γραφικό Φισκάρδο , το μόνο χωριό που γλίτωσε από το μεγάλο σεισμό του 1953 , για να πάρουμε το φέρρυ μπόουτ για τη Λευκάδα και πιο συγκεκριμένα αυτό που θα μας έβγαζε στον όρμο της Βασιλικής στα νότια του νησιού . Με ένα δεύτερο λεωφορείο και μέσα από μια θαυμάσια διαδρομή οδηγηθήκαμε στα βόρεια του νησιού της Λευκάδας , εκεί όπου το νησί ενώνεται με γέφυρα με τη υπόλοιπη ηπειρωτική χώρα . Εδώ μας περίμενε το τρίτο λεωφορείο που θα μας οδηγούσε στον τελευταίο προορισμό μας , το Δίστομο . Μετά από μια σύντομη στάση για φαγητό στην Αμφιλοχία , φτάνουμε νωρίς το απόγευμα στο Μεσολόγγι , όπου προβλεπόταν σύντομο προσκύνημα στην ιερή αυτή πόλη . Ξεκινήσαμε την περιδιάβασή μας από τον « Κήπο των Ηρώων » , όπου βρίσκονται οι τάφοι και τα μνημεία των γενναίων αγωνιστών του 1821 , ντόπιων και ξένων , που πάλεψαν , για να κρατήσουν ελεύθερο το Μεσολόγγι από τις στρατιές των Τούρκων . Ακολούθησε επίσκεψη στο ιστορικό μουσείο της πόλης και ξενάγηση μέσα από το λεωφορείο της σύγχρονης πόλης με τη γνωστή λιμνοθάλασσά της . Στη συνέχεια πήραμε το δρόμο για το Δίστομο περνώντας από το Αντίρριο , τη Ναύπακτο , το Γαλαξίδι και την Ιτέα . Κουρασμένοι σωματικά αλλά δυνατοί ψυχικά αντικρίζουμε αργά το βράδυ το χωριό , όπου στη μικρή πλατεία του μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου , μας περίμενε να μας υποδεχθεί όλος χαρά και συγκίνηση ο κύπριος ιερέας- οικονόμος Χαράλαμπος Γιάγκου μαζί με τα μέλη του Πολιτισμικού Συλλόγου Διστόμου . Αφού τακτοποιηθήκαμε στα δύο μικρά ξενοδοχεία της κοινότητας , παρακαθίσαμε σε δείπνο-γνωριμία που μας παρέθεσε ο τοπικός σύλλογος .
Η επόμενη μέρα ,Παρασκευή 22 Αυγούστου , ήταν μια μέρα από αυτές που χαράσσονται βαθιά στη μνήμη του ανθρώπου και που δύσκολα ξεχνιούνται για δυο βασικά λόγους :
Ο πρώτος λόγος ήταν , γιατί από τη μια είχαμε να επισκεφτούμε από το πρωί την ιερή μονή του Οσίου Λουκά με τα τόσα βυζαντινά κτίσματα και τα εντυπωσιακά ψηφιδωτά , που κοσμούν το ναό του οσίου Λουκά από τις αρχές του 11ου αιώνα μ.Χ. και από την άλλη το μνημείο , που στήθηκε στην κορυφή ενός λόφου του Διστόμου , για να θυμίζει στους νεότερους τις σφαγές των Γερμανών κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής , όπου οι κατακτητές τον Ιούνιο του 1944 εκτέλεσαν εν ψυχρώ 218 κατοίκους , ανάμεσά τους 20 βρέφη ( το μικρότερο ηλικίας δύο μηνών ) , 45 παιδιά και 42 υπερήλικες . Οι καρδιές μας ράγισαν και τα μάτια δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά μας . Αφού τελέσαμε τρισάγιο στη μνήμη των εκτελεσθέντων και αφού μας έγινε σύντομη ενημέρωση , αποχωρήσαμε σιωπηλά και βουρκωμένοι και κατευθυνθήκαμε προς το Πνευματικό Κέντρο της κοινότητας , όπου ο σεβάσμιος ιερέας , πατέρας Χαράλαμπος Γιάγκου , παρέθεσε γεύμα προς σ ’ όλα τα μέλη της αποστολής .

Ο δεύτερος λόγος ήταν σχετικός με τα όσα διαδραματίστηκαν το βράδυ στην πλατεία του Διστόμου τόσο κατά τη διάρκεια της τελετής της αδελφοποίησης του Πολιτισμικού Συλλόγου Διστόμου με το δικό μας , τον Πολιτιστικό Όμιλο Μόρφου , όσο και κατά την παρουσίαση της δικής μας μουσικοθεατρικής παράστασης με κύριο θέμα τον κυπριακό γάμο . Συγκεκριμένα η βραδιά ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς που απηύθυναν οι πρόεδροι των δύο συλλόγων , Μίνα Κώτσου και Περσούλα Κουδουνά , ο δήμαρχος Διστόμου κ. Λουκάς Παπαχρήστου καθώς και ο κύπριος ιερέας του Διστόμου , πατέρας Χαράλαμπος Γιάγκου , προς το συγκεντρωμένο πλήθος , που κατέκλυσε την πλατεία του χωριού . Ακολούθως διαβάστηκε ο όρκος της αδελφοποίησης , υπογράφτηκε το σχετικό πρωτόκολλο και έγινε ανταλλαγή αναμνηστικών δώρων. Η τελετή έκλεισε με τη χορωδία μας που τραγούδησε το « Χρυσοπράσινο φύλλο » . Στη συνέχεια μέσα σε μια συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα δόθηκε η τρίτη και τελευταία μουσικοθεατρική παράσταση από τον Όμιλό μας . Οι κάτοικοι του Διστόμου ενθουσιάστηκαν απ’ όσα είδαν να διαδραματίζονται στη σκηνή και αφορούσαν τον κυπριακό γάμο ( το στόλισμα της νύφης , το ξύρισμα του γαμπρού , το ζώσιμο, το ράψιμο του κρεβατιού κ.α. ) , τα τραγούδια του γάμου , τους κυπριακούς χορούς , τα θεατρικά δρώμενα ( το προξενιό , η γιορτή της Μαρικκούς ) ,τα τραγούδια ( αππωμένη , οι ππάλες , το γιασεμί κ.α. ) και καταχειροκρότησαν στο τέλος όλους τους συντελεστές της παράστασης ,τους ερασιτέχνες ηθοποιούς ,τα μέλη της χορωδίας , τους δύο 14χρονους χορευτές Ανδρέα και Κλεάνθη, τις χορεύτριες και ιδιαίτερα το μαέστρο της χορωδίας , κ. Κώστα Κωνσταντινίδη , ο οποίος έγραψε το σενάριο, σκηνοθέτησε και γενικά είχε την όλη επιμέλεια της μουσικοθεατρικής παράστασης . Η βραδιά βρήκε τη χορωδία μας να τραγουδά εκτός προγράμματος το τραγούδι σε στίχους Δημήτρη Λιπέρτη « Καρτερούμεν » και όλους μας να αποχωρούμε κατασυγκινημένοι προς την κοντινή ταβέρνα , όπου δόθηκε το τελευταίο και αποχαιρετιστήριο γεύμα .

Η τελευταία μέρα , Σάββατο πρωί , 23 Αυγούστου , μας βρήκε να επισκεπτόμαστε τον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών , το ιερό του Απόλλωνα και να θαυμάζουμε τα έργα των αρχαίων Ελλήνων στο αρχαιολογικό μουσείο , ενώ το μεσημέρι κατευθυνθήκαμε για ψώνια και για φαγητό στην πόλη « των σαράντα παλικαριών » , την πόλη της Λιβαδειάς . Το απόγευμα αφιερώθηκε στις προετοιμασίες για την επιστροφή μας στην Κύπρο , στους εναγκαλισμούς με τα αδέλφια μας του Διστόμου και στις υποσχέσεις για γρήγορη αντάμωση και τέλεση της β ΄ φάσης της αδελφοποίησης στην Κύπρο . Αργά το βράδυ φορτωμένοι συγκινήσεις , αξέχαστες εμπειρίες και έντονα βιώματα, πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το πολύπαθο νησί μας , καταγοητευμένοι απ ’ όσα είδαμε και ζήσαμε , από την πολύ θερμή υποδοχή και φιλοξενία των Ελλήνων αδελφών μας και από το γεγονός ότι προβάλαμε το δικό μας πολιτισμό και την κουλτούρα και ευαισθητοποιήσαμε ακόμα μια φορά το ελλαδικό κοινό γύρω από το μεγάλο εθνικό μας πρόβλημα , της τουρκικής εισβολής και κατοχής του1974 .

Όλα αυτά δε θα ήταν κατορθωτά , αν δεν είχαμε τη συνδρομή τόσο των δικών μας μελών, της χορωδίας και του χορευτικού ,καθώς και του μαέστρου μας , κ. Κώστα Κωνσταντινίδη , που κατέβαλαν αρκετούς κόπους και προσπάθειες και αφιέρωσαν πολύτιμο χρόνο , για να ετοιμάσουν την παράσταση όσο και των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου , που χωρίς τη βοήθεια τους δε θα ήταν δυνατό να πραγματοποιηθούν οι παραστάσεις . Προς όλους αυτούς ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ .

Με εκτίμηση

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Ομίλου Μόρφου

Ο Αντιπρόεδρος

Χάρης Σιαπουτής